رویکرد درکی و حرکتی در کاردرمانی در این بخش تلاش بر این است که اصول اولیه و مبتنی بر شواهد رویکرد درکی و حرکتی در رشته کاردرمانی برای نیل به اهداف تیم درمانی اجرا شود. آنچه مسلم است آن است که انتخاب دقیق نوع تورینات و فعالیت های کاردرمانی و اولویت آنها بر اساس مشکل کودک و نیز بر اساس ارزیابی صورت گرفته توسط درمانگر خواهد بود. تمرینات درکی و حرکتی بر اساس یادگیری حرکتی برای کودک ارائه می شود. یادگیری حرکتی در چند مرحله اتفاق می افتد: 1- ورود حس های بویایی، لمسی، شنوایی، بینایی و چشایی که حواس اصلی به حساب می آیند. 2- پردازش هرکدام از حواس ذکر شده به صورت جداگانه و به صورت یکپارچه. 3- ادراک حس های تحرک شده. پس از این مرحله نیز تصمیم سازی در مقابله با فرآیند هیجان قرار گرفته و در تعامل باهم حرکت را سبب می شوند. البته در مورد این رویکرد نظرات و نتایج گوناگونی تا به حال گزارش شده اند اما همه در این سه مرحله مشترک می باشند. به نظر می رسد آنچه خانواده های محترم از رویکرد درکی و حرکتی در کاردرمانی می دانند همان بالارفتن کودک ازچند مانع، عبور از موانع به اَشکال مختلف، شمردن

درد بعد از سکته مغزی اگر آسیب بالقوه یا واقعی بافت های بدن یا آسیب خود عصب وجود داشته باشد، درد می تواند حس شود. درد بعد از سکته مغزی شامل درد مرکزی بعد از سکته مغزی، سردرد و شانه درد می باشد. دارو درمانی، درمان های روانشناسی، کنترل استرس و ریلکسیشن، فعال بودن، تغذیه سالم، و تمرینات توانبخشی از جمله کاردرمانی برای درمان درد استفاده می شوند.

اختلال در راه رفتن و تعادل ناشی از چیست ؟ نقش کاردرمانی در اصلاح این مشکل چه می باشد؟ یکی از مشکلات عمده در بیماری های مغز و اعصاب ( نرولوژیک)، اختلال در الگوی صحیح راه رفتن و تعادل می باشد. اغلب بیماری های نورولوژیک بزرگسالان از جمله سکته مغزی، ضربه مغزی، ام اس و نیز بیماری های نرولوژیک در کودکان همانند فلج مغزی، آتاکسی های مادرزادی و غیره به نوعی با این مشکل درگیر هستند. همچنین بیماری های عضلانی از جمله فلج اطفال (پولومیلیت)، دیستروفی ها، میوپاتی ها نیز به دلیل مشکلات ساختاری در عضله و پیامد آن در مفاصل با این مشکل درگیر هستند. علت عدم تعادل و ضعف در الگوهای راه رفتن در بیماری های مختلف متفاوت می باشد و عوامل متعددی در بروز این الگوهای غیر طبیعی راه رفتن و مشکلات تعادل نقش دارند. مهمترین این عوامل عبارتند از: 1- وجود ضعف عضلات: سبب می شود فرد توانایی عکس العمل مناسب را به هنگام بروز عدم تعادل نداشته باشد. 2- اختلال و محدودیت در دامنه حرکتی مفاصل: متعاقب یک ضایعه ی پاتولوژیک سبب الگوی غیر طبیعی در راه رفتن می گردد. 3- عدم هماهنگی در حرکات مختلف بدن. 4- ناهنجاری های، بد ش

تشخیص فلج مغزی نیازمند وجود اختلال حرکتی در کودک است. اختلالات تون عضلانی، رفلکس ها، وضعیت بدنی و عملکرد حرکتی در کودک دیده می شود. یافته های اولیه شامل گریه و مکیدن ضعیف، تحریک پذیری، بی حالی می باشند. اگرچه این علائم غیراختصاصی می باشند. در نوزادان پره مچور (نوزادی که زودتر از 9 ماه بارداری به دنیا می آید) یا نوزادان با وزن کم تولد، ناهنجاری های نورولوژیک اولیه مانند دیستونی گذرا ممکن است ادامه پیدا نکنند. اگرچه در مواردی بهبودی نسبی علائم میتواند در درصدی از کودکان مبتلا به فلج مغزی که علائم درگیری تون عضلانی و رفلکسی را ندارند و قبل از 2 سالگی تشخیص داده شدهاند روی دهد. اما به واسطه این که چون معاینات اولیه نمیتواند ناهنجاریهای آینده را پیشبینی کنند، معاینات مکرر پیگیری برای تشخیص فلج مغزی و درمان صحیح (خصوصاً درمان توانبخشی از جمله کاردرمانی) ضروری هستند. رفلکسهای اولیه پایدار یا اجباری یک علامت اولیه فلج مغزی هستند. رفلکسهای اولیه اجباری رفلکسهایی هستند که کودک نمیتواند از پدیدار شدن آنها جلوگیری کند. این رفلکس ها میتوانند از کنترل حرکتی ارادی جلوگیری کنند. مث

هرگونه عارضه به مغز در حال رشد در دوران بارداری، هنگام تولد و یا تا سن 5 سالگی سبب روز اختلالات حرکتی، حسی و شناختی در کودک خواهد شد و سبب بروز فلج مغزی می شود. در تعریف ارائه شده در فلج مغزی چندین نکته وجود دارد که نیاز به توضیح بیشتر دارد. مفهوم اختلال دائمی، اختلالات گذرای رشد کودک را شامل نمیشود. دائمی به معنای این نیست که مشکلات بیمار به مقدار ثابتی باشد. به هر حال هدف دانستن این نکته است که کودکان یا بالغین مبتلا به فلج مغزی میتوانند الگوهای متغیر تظاهرات بالینی داشته باشند. اصطلاح اختلال رشد فلج مغزی را از آسیبهای مغزی اکتسابی مثل ضربه مغزی در اثر تصادف که پس از رخ دادن رشد حرکتی اصلی اتفاق میافتند متمایز میکند. تمرکز تعریف فلج مغزی بر وجود حرکت و وضعیت بدنی غیرطبیعی است. این مفهوم در تعریفهای قبلی جهانی بوده ست. چون فلج مغزی شامل یک گروه ناهمگن اختلالات است پس مکانیسمهای علّی متعددی میتوانند مسیرهای معمول نهایی اختلال رشد در مغز شیرخوار یا جنین در حال رشد را ایجاد نمایند. هیچ حد سنی بالای واضحی برای شروع اختلال رشد مغز وجود ندارد. به هر حال 3-2 سال اول زندگ

چرا افراد مبتلا به سکته مغزی به خواب زیاد نیاز دارند؟ خواب زیاد بعد از سکته مغزی کاملا طبیعی است. خواب برای یک مغز سالم ضروری است. وقتی می خوابیم مغز این فرصت را پیدا می کند تا خودش را از وجود مولکول های توکسین که در طی ساعات بیداری ایجاد شده اند پاک کند. اگر ما خواب کافی نداشته باشیم، این توکسین ها در مغز تجمع پیدا کرده و می تواند به بیماری های نورودژنراتیو مثل بیماری پارکینسون و آلزایمر منجر شود. خواب به بهبود حرکت بعد از سکته مغزی کمک می کند. خواب به ترمیم مغز و ذخیره اطلاعات مربوط به تسک های حرکتی کمک می کند. در طی خواب عمیق، مغز حافظه کوتاه مدت در باره حرکت را به حافظه دراز مدت تبدیل می کند که در بخشی از مغز مربوط به آن فعالیت عضلانی ذخیره شده است اساسا خواب به مغز کمک می کند تا آن حرکاتی که در طی روز تمرین شده است به خاطر آورده شود. بنابراین، اگر خوابیدن تنها چیزی باشد که فرد مبتلا به سکته مغزی بعد از اتمام تمرینات توانبخشی بخواهد، اجازه دهید بخوابد. به این ترتیب، با خوابیدن بیمار خدمت بزرگی به بدن بیمار می شود. در حقیقت، خواب یکی از مهم ترین عناصر برای یک برنامه توا

فلج مغزی کودکان چیست فلج مغزی کودکان اصطلاح کلی است که به گروهی از ضایعات مزمنی مغزی که کنترل حرکتی فرد را مختل می کنند، گفته می شود. عمدتاً اختلال حرکتی ناشی از این ضایعه در سال های اولیه زندگی ظاهر می شود و معمولاً با گذشت زمان بدتر نمی شود. این بیماری در شرایط نقصان تکامل یا آسیب به مناطق حرکتی مغز به وجود می اید که در نتیجه آن این مناطق قادر به کنترل حرکتی و وضعیت بدنی (پوسچر) فرد نمی باشند. علائم فلج مغزی کودکان: 1- سفتی عضلات یا اسپاستی سیتی 2- حرکات غیر طبیعی در اندام ها 3- اشکال و یا تاخیر در مهارت های حرکتی درشت از قبیل راه رفتن یا دویدن 4- اشکال و یا تاخیر در انجام مهارت های حرکتی ظریف از قبیل نوشتن یا باز و بسته کردن دکمه 5- اشکال در مهارت های درکی - حرکتی 6- اشکال در مهارت ها و توانایی های حسی

گفتاردرمانی در کودکان آسیب های گفتار و زبان متنوع بوده و از کودکی تا بزرگسالی مشاهده می شود از میان آنها می توان به لکنت، اختلالات تلفظی، اختلالات گفتار و زبان در کودکان دارای مشکل یادگیری زبان و کودکان کم شنوا، عقب مانده ذهنی، کودکان اُتیسم، بیماران سکته مغزی و اختلالات گفتاری ناشی از فقدان حنجره و آسیب های آن اشاره نمود. در موارد زیر مراجعه به یک گفتار درمانگر الزامی است: 1- تاخیر در شروع گفتار در کودکان 2- اِشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳- عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴- کم شنوایی یا ناشنوایی ۵ - اِشکال در درک کلام ۶ -اختلال در بلع ۷ -در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات سیستم عصبی کودکان از جمله: فلج مغزی کودکان، اُتیسم، اختلال یادگیری

کودکان فلج مغزی علاوه بر مشکلات حرکتی، معمولاً در زمینه گفتار نیز دارای مشکلاتی می باشند. مشخص ترین و فراوان ترین اختلال گفتاری که در کودکان فلج مغزی وجود دارد، دیزآرتری می باشد. دیزآرتری, یک اصطلاح کلی و همه جانبه برای گروهی از اختلالات گفتاری است که ناشی از اختلالات کنترل عصبی عضلانی مکانیسم گفتار می باشند. این اختلالات به نوبه خود باعث آسیب به فرآیندهای زیربنایی حرکتی در تولید و اجرای گفتار می شوند. اختلالات کنترل عضلانی, خود را به صورت تونیسیته غیر طبیعی عضلات, اختلال در هماهنگی حرکتی, اختلال در هماهنگی حرکتی, اختلال در قدرت عضلانی و یا اختلال در سطح تحمل و دوام عضلات دخیل در گفتار نشان می دهند. این عوامل می توانند در دامنه حرکتی, سرعت, نیرو, زمان بندی و دقت حرکتی عضلات تأثیرگذار باشند.

زمانی که کودک رشد می کند و بزرگ می شود، مهارت های مختلفی مثل غلتیدن، نشستن، چهار دستو پا راه رفتن، دو زانو شدن، ایستادن و نهایتاً راه فتن را می آموزد. همچنین مهات هایی از قبیل: گرفتن اشیاء و رها کردن آن نیز مهارت هایی می باشند که کودک با گذشت زمان و بزرگ شدن به صورت تدریجی بدست می آورد این مهارت ها، به عنوان مراحل رشدی شناخته می شوند. کودکان با تأخیر رشد، این مراحل را همانند کودکان هم سن خود در همان زمان به دست نمی آورد. یک کودک ممکن است در یک حیطه و یا چند حیطه حرکتی و مهارتی تأخیر داشته باشد. پنج گروه اصلی مهارت ها در کودکان وجود داند که مراحل رشدی را تشکیل می دهند: 1-حرکات درشت: استفاده از گروه بزرگی از عضلات برای نشستن, ایستادن, راه رفتن, دویدن و غیره. حفظ تعادل و تغییر وضعیت. 2- حرکات ظریف: استفاده از دست ها و انگشتان جهت غذا خوردن، نقاشی کردن، لباس پوشیدن، بازی کردن، نوشتن، و کارهای بسیار دیگری را انجام دادن. 3- زبان : صحبت کردن از طریق زبان بدن و ادا و اشاره، ارتباط و درک آنچه که دیگران می گویند. 4- شناختی: مهارت های تفکر شامل یادگیری، درک,حل مسأله،